๒๘๐.
ถาม

ศีลมีความสำคัญที่เกี่ยวข้องกับการเจริญสติหรือไม่ อย่างไร

ตอบ

มี   ที่เป็นเหตุก็คือการระวังรักษาใจ   ผลคือความปกติของจิต.

๒๗๘.
ถาม

ฝึกแบบเคลื่อนไหวเองตามweb นี้ ได้หรือไม่  ต้องมีอาจารย์สอนหรือไม่ ต้องระวังอะไรหรือเปล่า

ตอบ

มันแล้วแต่จิต  ระวังไม่ให้เผลอ.
ถาม

            การเก็บอารมณ์คืออะไร  ทำเพื่ออะไร  แล้วมีวิธีการอย่างไร

ตอบ

คือ การตั้งหน้าตั้งตาปรารภความเพียรชำระจิต  เพื่อความสะอาดบริสุทธิ์ของจิต  โดยการระลึกรู้ตัวอยู่เสมอ ให้ได้ในทุกอิริยาบถ.

๒๗๗.
ถาม

เวลาผมนั่งสร้างจังหวะแล้วง่วง ท่านอาจารย์มีวิธีแก้ยังไงครับ ผมทำด้วยวิธีลืมตาอ้าปากค้าง ผมรู้สึกว่าความง่วงมันหายไปแล้วมันก็กลับมาอีกแล้วผมก็ทำอีก ผมทำวิธีนี้ถูกไหมครับ

ตอบ  

หนูเคยเห็นเขาชกมวยไหม การน็อคคู่ต่อสู้ใช่จะใช้อาวุธอะไรก็ได้ หมัด เท้า เข่า ศอก  จระเข้ฟาดหาง หนุมานถวายแหวน  มอญยันหลัก ฯลฯ  การปฏิบัติธรรมคือการใช้สติต่อสู้กับกิเลส  กาม  โกรธ  ฟุ้งซ่าน  หงุดหงิด  ขี้เกียจ  ท้อถอย  คิดมาก  กล้า ๆ  กลัว ๆ   ลังเลสงสัยไม่มั่นใจ      

ความง่วงเป็นหมัดเด็ดของกิเลส ต้องหาวิธีแก้อาวุธหลักของกิเลสตัวนี้ให้ได้ จะด้วยการปะทะตรง ๆ คือ แลกหมัด  เช่น  นั่งสร้างจังหวะ หรือเดินสู้กับมันครั้งละนาน ๆ เลยก็ได้  มันกลับมาอีกก็ทำอีก เห็นมันมาตอนไหนก็ไล่มันไปตอนนั้น เห็นเหตุปัจจัยมันเกิดขึ้นได้อย่างไร ก็ละปัจจัยตรงนั้น ทำบ่อย ๆ ต่อเนื่อง จนกระทั่งเกิดความชำนาญ เป็นนิสัยกันเลยทีเดียว.

๒๗๖.
ถาม
       ครั้งแรกที่โยมไปปฏิบัติธรรมกับหลวงตา โยมมีความเข้าใจเกี่ยวกับศีลห้าไม่สะอาดพอ ติดค้างในใจมาตลอด มีอยู่วันหนึ่ง โยมมองเห็นคำสอนของพระพุทธเจ้าเรื่องศีลห้าโดยตัวรู้ ณ เวลานี้ โยมเข้าใจและเกรงกลัวไม่กล้าทำผิดศีลห้าแบบถาวรแล้วค่ะ การรู้ครั้งนี้ของโยมแค่แผ่วๆ แต่อานุภาพรุนแรงมาก แบบนี้แหละค่ะถึงจะเหมาะสมกับโยม

ตอบ

อนุโมทนาด้วยเลยจริง ๆ ที่เห็นทุกข์เป็นทุกข์ เห็นศีลเป็นธรรม มนุษย์ทุกคนหากรักษาธรรมประจำใจ แม้เพียงศีลห้าด้วยใจจริง มีหิริโอตัปปะเตือนใจตนอยู่เสมอ ไม่เผลอล่วงละเมิดธรรมนูญชีวิตคือศีลห้า  ความเป็นคนชื่อว่าเราได้ทำหน้าที่สมบูรณ์แล้ว เหลือแต่จะเลื่อนขั้นจิต เพื่อใช้ชีวิตในภพภูมิที่สูงกว่านี้ต่อไป.

๒๗๔.

ถาม

     เมื่อเรากลับบ้าน เราต้องรักษาศีลพร้อมเจริญภาวนาหรือไม่ และถ้าเขารักษาศีลได้ไม่ครบ  จะได้ไหม

ตอบ

     ต้องรักษา... ไม่ครบก็ไม่เป็นไร เริ่มต้นใหม่ได้นิ  ความพยายามมี ผลมันต้องเกิด...  ศีลเป็นทั้งเหตุและผลของอารมณ์กรรมฐาน รักษาศีลไม่ได้แสดงว่าใจไม่มั่นคง หนักแน่นเพียงพอ  กรรมฐานก็ไม่เจริญ

๒๗๓.

ถาม

ชีวิตที่ดีที่สุดคืออะไร  วิธีไปสู่ชีวิตที่ดีทำอย่างไร?

ตอบ

การพ้นทุกข์  ชีวิตนิพพาน...  ก็การเจริญสติปัฏฐาน 4 ไง 

ถาม

วิธีทำให้สุขภาพดีและอายุยืน  ทำอย่างไร?

ตอบ

กินพอดี  นอนพอดี  ใช้ชีวิตพอดี  คิดให้พอดี

ถาม

วิธีเจริญสติมี่กี่วิธี (นอกจาก 2 วิธี)

ตอบ

โดยปรมัตถ์มีวิธีเดียวคือการกำหนดรู้ดูทุกข์ของรูปกับนาม  ส่วนรูปแบบสมมุติก็แล้วแต่จะบัญญัติกันไป แค่รู้อยู่กับอาการ 32 ของร่างกาย  มันก็มากมายจนนำมาจารนัยได้ไม่หมด..  เอาง่าย ๆ กำหนดรู้อาการกายนี้ตรงไหนได้เป็นวิธีกรรมฐานทั้งนั้นแหละ

ถาม

สติเกี่ยวข้องกับมรรค 8 อย่างไร?

ตอบ

สติเป็นแก่นของมรรค  จะผสมอยู่ในมรรคทุกตัว

ถาม

โลกนี้-โลกหน้า  คืออะไร?

ตอบ

โลกนี้ก็คือโลกนี้  โลกหน้าก็คือโลกหน้า แล้วแต่เราจะสมมุติเรียกกาลเวลาแต่ละขณะ ๆ   จะสมมุติโลกแคบ ๆ หรือกว้าง ๆ ก็ได้  ยาว ๆ หรือสั้น ๆ ก็ได้  จะข้ามเป็นภพเป็นชาติไปโน้นเลยก็ได้

ถาม

ถ้าพยายามปฏิบัติเต็มที่แล้ว แต่ยังไม่ได้ดวงตาเห็นธรรมแสดงว่าไม่สามารถหลุดพ้นหรือเปล่าคะ (แต่เวลาฟังธรรมะรู้สึกเข้าใจได้ดี)

ตอบ

ใช่.. สัมมาวายามะ ความเพียรที่ถูกต้อง ต้องมีโยนิโสมนสิการเข้าไปประกอบด้วย
ถาม

      การกำหนดรู้ในขณะปฏิบัติ  เรานึกในใจไปด้วย  ใช้ได้ไหมแบบนี้

ตอบ

ได้..  แต่ควรใช้การสังเกตมากกว่านึก.

๒๗๒.
ถาม

คำถามนี้อาจจะไม่เกี่ยวกับการปฏิบัติธรรม แต่สงสัยว่าคนที่เขาเป็นทุกข์มาก ๆ หาทางออกไม่ได้และคิดฆ่าตัวตาย  อย่างเช่นผู้ติดเชื้อ HIV เพราะอะไรเขาถึงว่าเป็นบาป ในเมื่อตามหลักสัจจธรรม คนเราต้องตายทุกคน และสังขารเป็นของไม่เที่ยง  เขาหาทางออกในการดับทุกข์แบบนี้  เพราะอะไรจึงเป็นบาป

ตอบ

บาปคืออวิชชา ความไม่รู้แจ้งจึงทำให้เกิดโลภ โกรธ หลง  หลงเข้าไปอยู่ในความคิดว่าการตายคือการพ้นทุกข์... จะมีเชื้อ HIVหรือไม่มีก็ตาม หากคิดฆ่าตัวตายด้วยอำนาจของความโลภ ความโกรธ ความหลงแล้วไซร้จิตย่อมเป็นทุกข์ เป็นบาปเสมอ.

๒๗๑.
ถาม

คนที่ฟังธรรมะ แล้วเขารู้สึกโล่ง อย่างเรื่องที่หลวงตาเล่าตอนเช้า  ถ้าเขายังอยู่ในสิ่งแวดล้อมแบบเดิมจะทำให้เขาเกิดทุกข์จนหาทางออกไม่ได้อีกครั้งหนึ่งหรือไม่

ตอบ

อยู่ที่ว่ามันโล่งขนาดไหน ถึงขนาดถอนอุปาทานเป็นมรรคเป็นผลได้เลยหรือไม่  หรือแค่โล่งเพราะปีติ  อำนาจของสภาวธรรมที่ปรากฏจะเป็นตัวชี้บ่ง  แต่หากแม้ยังไม่ถึง  แต่หากได้พัฒนาต่อ  รู้จักสำรวม  ปรารภความเพียรอยู่อย่างสม่ำเสมอ  แม้จะกลับไปอยู่ในสถานการณ์ไหนคนจริงก็ย่อมเห็นของจริง  มีสัจจะสภาวะพึ่งได้เสมอ.