หนังสือธรรมะ

 การทำวัตรสวดมนต์ที่ไม่ได้มีการแปลส่วนใหญ่ก็จะไม่รู้ความหมาย ไม่อาจเข้าถึงเนื้อในใจความ และโดยทั่วไปก็จะมีลักษณะโน้มเอียงไปทางที่จะเน้นศรัทธาและสมาธิแบบเคลิบเคลิ้ม  เป็นศรัทธาและสมาธิที่ไม่มีสติเป็นฐาน  เน้นความสบายใจ  รวมถึงความขลังอำนาจศักดิ์สิทธ์อิทธิปาฏิหาริย์  ซึ่งเป็นประเพณีที่ยึดติดกันมานาน  จวบจนสมัยของหลวงพ่อท่านเจ้าคุณพุทธทาสที่ได้มีการแปลบททำวัตรเช้า-เย็นและบทสวดมนต์พิเศษบางบทจากบาลีเป็นไทยเผยแพร่ออกมาให้อนุชนได้รับรู้และเข้าใจสืบมา และนี่ก็ถือเป็นสำนวนที่ได้รับความนิยมกันอย่างแพร่หลายกันอยู่ในปัจจุบัน สำนักปฏิบัติธรรมทั้งหลายต่างก็นำมาใช้เป็นแม่แบบในการจัดทำหนังสือคู่มือทำวัตรสวดมนต์ (คำนำ) >>>

  วันไหนๆ เราก็มาทำซ้ำเหมือนเดิม  เฝ้าดูเหมือนเดิม ดูจนกระทั่งว่ามันเกิดปัญญา เกิดความเหนื่อยหน่ายในสิ่งที่เป็นทุกข์ที่ตนหลง  “สัพเพ สังขารา อะนิจจาติ   ยะทา ปัญญายะ ปัสสะติ”  เมื่อใดบุคคลเห็นด้วยปัญญา ว่าสังขารนี้เป็นทุกข์ เมื่อนั้นย่อมเหนื่อยหน่ายในสิ่งที่เป็นทุกข์ที่ตนหลง นั่นแหละเป็นทางแห่งพระนิพพาน ถามว่าเบื่อบ้างไหม ทำไมมันถึงไม่เบื่อ สังขารคือความคิดปรุงแต่ง ถามว่าเราเบื่อกับความคิดปรุงแต่งเราไหม เบื่อความอยากเราบ้างไหม ที่ผ่านมาในชีวิตนี้ เบื่อในมายาทั้งหลายไหม นี่คือปัญหาที่คนไม่มีปัญญาไม่มีโอกาสที่จะเห็น (เกิดที่เดิม ดูที่เดิม ดับที่เดิม)  >>>
 
 การค้นหาพุทธะ ท่านต้องค้นหาตนเองให้พบก่อน ใครก็ตามที่เห็นตนเองชื่อว่าเห็นพุทธะ ถ้ายังไม่เห็นตนเอง การทำพุทธาภิเษก การท่องบ่นพระสูตร การบำเพ็ญทาน และการรักษาศีลทั้งหมดทั้งปวงนั้นเป็นเรื่องไร้ประโยชน์ การปลุกเสกการสวดมนต์อ้อนวอนพระพุทธเจ้า อาจส่งเสริมให้สร้างกุศลกรรม การท่องจำพระสูตรอาจเป็นผลให้มีความทรงจำดี การสมาทานศีลอาจเป็นผลให้ได้ไปเกิดในภพภูมิที่ดีและการบำเพ็ญทานเป็นผลให้ได้รับความสุขแต่ไม่ส่งผลให้เป็นพุทธะได้ >>>

 หากเห็นมันเกิด  ให้ดูตรงจุดที่มันเริ่มเกิด  อย่าดูทวนกระแสหรือตามกระแส  ดูกิเลสเขาอย่างคนเข้าใจ เหมือนใจเดินเคียงข้างไปกับกิเลสโดยไม่ได้คิดด้วยซ้ำไปว่าเขาคือตัวทุกข์  สิ่งที่เคลื่อนไหวในจิตคือมิตรผู้สร้างสรรค์ปัญญา  ทำอย่างนี้อยู่บ่อยๆ ทำจนเป็นนิสัย ทำจนเป็นธรรมชาติ  แล้ววันหนึ่ง  ความรู้อันสมบูรณ์ของมนุษย์  ความรู้ที่ผู้รู้ทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้นได้ตรัสไว้ดีแล้วนั้น  จะมาอุบัติขึ้นในจิตคุณ  ดอกไม้แห่งคุณธรรมจะบานสะพรั่งเมื่อฤดูกาลนั้นมาถึง(พิมพ์ครั้งที่ 6) >>>

 When we first begin our practice, we tend to concentrate.  We want to know, see, be and have.  This is not the right understanding.  If you know, see, be and have, your might get strain, dizziness, giddiness or suffocation.  This is not the correct practice.When thoughts arise so much, we do not like it and try to suppress them. >>>

 ช่วงใดเวลาใด  จิตของเราประกอบพร้อมด้วยสติสัมปชัญญะขณะเวลานั้น จิตของเราไม่เป็นบุญ  ไม่เป็นบาป  จิตอยู่อย่างอิสระ  เป็นจิตที่ซื่อๆ เฉยๆ  เมื่อใดถูกกระทบอารมณ์  สติมาไม่ทัน  ปรุงแต่งไปทางดีก็เป็นบุญ  ปรุงแต่งไปทางไม่ดีก็เป็นบาป  นี่คือลักษณะของคำสอนที่เป็น  “ขณิกวาทะ”  คือกำหนดเป็นเรื่องๆ  ไป  ไม่นำมาคละเคล้าปนเปกัน  แต่คนส่วนใหญ่ไม่เข้าใจหลักอันนี้  มักจะพูดด้วยความท้อใจว่า  เราทำบาปทำกรรมมามาก  กิเลสหนา  ตัณหาหยาบ เรายังเข้าวัดไม่ได้เป็นต้น นี่ถือว่าเป็นความเข้าใจไม่ถูกต้องตามหลักของพระพุทธศาสนา  พระพุทธศาสนาถือว่าสิ่งหลากหลายเกิดแต่เหตุ  ถ้าสร้างเหตุถูก  ทุกอย่างก็ถูก  ถ้าสร้างเหตุผิด ทุกอย่างก็ผิด ความชั่วผิดทั้งหลายจะสิ้นสุดลงเพราะมีการเปลี่ยนแปลงทำให้ถูกต้อง ปรับความเห็นให้ถูกต้อง >>>